इन्द्रो᳚ व॒लं र᳚क्षि॒तारं॒ दुघा᳚नां क॒रेणे᳚व॒ वि च᳚कर्ता॒ रवे᳚ण ।
स्वेदा᳚ञ्जिभिरा॒शिर᳚मि॒च्छमा॒नो॑रो᳚दयत्प॒णिमा गा अ᳚मुष्णात् ॥
स्वेदा᳚ञ्जिभिरा॒शिर᳚मि॒च्छमा॒नो॑रो᳚दयत्प॒णिमा गा अ᳚मुष्णात् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्रः᳚ । व॒लम् । र॒क्षि॒तार᳚म् । दुघा᳚नाम् । क॒रेण᳚॑इव । वि । च॒क॒र्त॒ । रवे᳚ण ।
स्वेदा᳚ञ्जि॑भिः । आ॒॑शिर᳚म् । इ॒च्छमा᳚नः । अरो᳚दयत् । प॒णिम् । आ । गाः । अ॒मु॒ष्णा॒त् ॥
स्वेदा᳚ञ्जि॑भिः । आ॒॑शिर᳚म् । इ॒च्छमा᳚नः । अरो᳚दयत् । प॒णिम् । आ । गाः । अ॒मु॒ष्णा॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इन्द्र ईश्वरो बृहस्पतिर्दुघानां क्षीरस्य दोग्ध्रीणां गवां रक्षितारं वलमसुरं करेणेव सायुधकर इव स्थितेन रवेण शब्देन वलं वि चकर्त। विचिच्छेद। किञ्च स्वेआञ्जिभिः। स्वेआञ्जयो मरुतः क्षरदाभरणाः। तै सहाशिरमाश्रयमानं संयोगमिच्छमानः कामयमानः पणिं वलस्यानुचरमेतन्नामानमसुरमरोदयत्। व्यनाशयत्। ततस्तेनापहृता गा अमुष्णात्। आजहार॥६॥