आङ्गिरसोऽङ्गिरसः पुत्रो नक्शमाणः स्वतेजसा व्याप्नुवन् भग इवेद्भगो देव इव स्थितो बृहस्पतिरेवार्यर्मणं स्तुतेः प्रेरकं स्तोतारं गोभिः सह संनिनाय। नयति। संयोजयति। मित्रो न मित्रो यथा जने जनपदे स्वरश्मीन्संयोजयति तद्वद्दंपती जायापती अनक्ति। सङ्गमयति। स्वसामर्थ्यं तत्र स्थापयतीत्यर्थः। हे बृहस्पते आशून्व्याप्तान्स्वरश्मीन्वाजय। तव स्तोतृषु गमय। स्थापय। आशूनिव व्याप्तानश्वानाजौ सङ्ग्रामे योद्धारो यथा सङ्गमयन्ति तद्वत्॥२॥