यद्विरू॒पाच᳚रं॒ मर्त्ये॒ष्वव᳚सं॒ रात्री᳚ः श॒रद॒श्चत᳚स्रः ।
घृ॒तस्य᳚ स्तो॒कं स॒कृदह्न᳚ आश्नां॒ तादे॒वेदं ता᳚तृपा॒णा च᳚रामि ॥
घृ॒तस्य᳚ स्तो॒कं स॒कृदह्न᳚ आश्नां॒ तादे॒वेदं ता᳚तृपा॒णा च᳚रामि ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यत् । वि॑रू᳚पा । अच᳚रम् । मर्त्ये᳚षु । अव᳚सम् । रात्रीः᳚ । श॒रदः᳚ । चत᳚स्रः ।
घृ॒तस्य᳚ । स्तो॒कम् । स॒कृत् । अह्नः᳚ । आ॒श्ना॒म् । तात् । ए॒व । इ॒दम् । त॒तृ॒पा॒णा । च॒रा॒मि॒ ॥
घृ॒तस्य᳚ । स्तो॒कम् । स॒कृत् । अह्नः᳚ । आ॒श्ना॒म् । तात् । ए॒व । इ॒दम् । त॒तृ॒पा॒णा । च॒रा॒मि॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यद्यदा विरूपा मनुष्यसम्पर्काद्विगतसहजभुतदेवरूपापत्यानुकूल्येन नानारूपा वा मर्त्येशु मनुष्येष्वचरं तदानीं रात्रीः पूरयित्रीश्चतस्रः शरदोऽवसम् । न्यवसम्। अत्यन्तसंयोगे द्वितीया। तदानीं घृतस्य स्तोक्तं सकृदह्न आश्नाम् । तादेव तेनैव स्तोकेनाहमिदम् सम्प्रति तातृपाणा तृप्ता सती चरामि॥१६॥