सम᳚स्मि॒ञ्जाय᳚मान आसत॒ ग्ना उ॒तेम᳚वर्धन्न॒द्य१॒᳚ः स्वगू᳚र्ताः ।
म॒हे यत्त्वा᳚ पुरूरवो॒ रणा॒याव᳚र्धयन्दस्यु॒हत्या᳚य दे॒वाः ॥
म॒हे यत्त्वा᳚ पुरूरवो॒ रणा॒याव᳚र्धयन्दस्यु॒हत्या᳚य दे॒वाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सम् । अ॒स्मि॒न् । जाय᳚माने । आ॒स॒त॒ । ग्नाः । उ॒त । ई॒म् । अ॒व॒र्ध॒न् । न॒द्यः᳚ । स्व॑गू᳚र्ताः ।
म॒हे । यत् । त्वा॒ । पु॒रू॒र॒वः॒ । रणा᳚य । अव᳚र्धयन् । द॒स्यु॒॑हत्या᳚य । दे॒वाः ॥
म॒हे । यत् । त्वा॒ । पु॒रू॒र॒वः॒ । रणा᳚य । अव᳚र्धयन् । द॒स्यु॒॑हत्या᳚य । दे॒वाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अनयैताभिः सह संसर्गस्त्वयानुभुत इत्युर्वशी वदति। अस्मिन्पुरूरवसि जायमाने सति ग्ना अप्सरसो देववेश्या अपि समासत। सङ्गता अभवन्। अथवा जायमाने यज्ञार्थं प्रवर्धमाने सति ग्ना देवपत्न्योऽपि समासत। समभवन्। उतापि चेमेनं पुरूरवसं स्वगूर्ताः स्वयंगामिन्यो नद्यस्तासामाश्रयभूता अवर्धयन्। किञ्च हे पुरूरवः यद्यस्मात्त्वा त्वां महे महते रणाय रमणीयाय सङ्ग्रामाय दस्युहत्याय दस्युहननाय देवास्त्वामवर्धयन्॥७॥