पुरूरवसो वाक्यम्। या सजूर्णिः सुजवैतन्नामिकास्ति तथा या श्रेणिर्या सुम्न आपिर्या ह्रदेचक्षुः। नकरः समुच्छये। ताभिश्च तसृभिरालिभूताभिर्मानिनीभिः सहिता ग्रन्थिनी ग्रन्थनवती सन्दर्भवती चरुण्युश्चरणशीलोर्वश्याजगाम। यद्वा। ग्रन्तिह्नीत्येतत्सखिभुताप्सरोनामधेयम्। या सुजूर्णिः सुजवोर्वशी सा ताभिः सह जगाम। ता अप्सरसोऽञ्जय आभरणोपेता अरुणयोऽरुणवर्णा न सस्रुः। पूर्ववन्नगच्छन्ति। श्रिये श्रयणाय धेनवो नवप्रसूता गावो न गाव इव। आश्रयार्थं यथा गावोऽनवन्त शब्दायन्ते तथ न शब्दयन्तीति व्यतिरेके दृष्टान्तः॥६॥