यत्ते॒ गात्रा᳚द॒ग्निना᳚ प॒च्यमा᳚नाद॒भि शूलं॒ निह᳚तस्याव॒धाव᳚ति ।
मा तद्भूम्या॒मा श्रि᳚ष॒न्मा तृणे᳚षु दे॒वेभ्य॒स्तदु॒शद्भ्यो᳚ रा॒तम᳚स्तु ॥
मा तद्भूम्या॒मा श्रि᳚ष॒न्मा तृणे᳚षु दे॒वेभ्य॒स्तदु॒शद्भ्यो᳚ रा॒तम᳚स्तु ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यत् । ते॒ । गात्रा᳚त् । अ॒ग्निना᳚ । प॒च्यमा᳚नात् । अ॒भि । शूल᳚म् । नि॑ह᳚तस्य । अ॒व॒॑धाव᳚ति ।
मा । तत् । भूम्या᳚म् । आ । श्रि॒ष॒त् । मा । तृणे᳚षु । दे॒वेभ्यः᳚ । तत् । उ॒शत्॑भ्यः᳚ । रा॒तम् । अ॒स्तु॒ ॥
मा । तत् । भूम्या᳚म् । आ । श्रि॒ष॒त् । मा । तृणे᳚षु । दे॒वेभ्यः᳚ । तत् । उ॒शत्॑भ्यः᳚ । रा॒तम् । अ॒स्तु॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेअश्व तेतवाग्निनापच्यमानाद्गात्राद्यदूष्मरूपं रसोवायत्किंचिदवधावति तथानिहतस्य निःशेषे- णहतस्य तव यदंगंरसरूपंशूलमभिलक्ष्यावधावति निर्गच्छति तत्तदंगंभूम्यामाश्रिषत् आश्लिष्टंमाभूत् श्लिषेःपुषादित्वादङ् पाकसमयेतथा मा तृणेषु विशसनसमये दर्भेषु मापगच्छतु तर्हितत्पतितं कुत्रग- च्छत्वितिचेत् उच्यते—तत्तादृशं उशद्भ्यः कृत्स्नंहविः कामयमानेभ्योदेवेभ्योरातं दत्तमस्तु ॥ ११ ॥