हे देवासो देवाः वाजसातावन्नभजनेऽन्न लाभे व यं रथमवथ रक्षथ हे मरुतह् शुरसाता। सङ्ग्रामनामैतत् शूराः स्यन्ति खिद्यन्तेऽत्रेति शूराः सीयन्ते विनश्यन्ते यद्धृभिरत्रेति। तस्मिन्युद्धे यं रथं हिते निहिते धने धनमुद्दिश्य। निमित्तात्कर्मसंयोगे। पा. २-३-३६-६। इति सप्तमी। तदुद्दिश्य रक्षथ। सर्वेषां देवानां मुख्यत्वादिन्द्रमेवाभिलक्ष्य वदत्युत्तरार्धेन। हे इन्द्र सर्वेषां मुख्यप्रातयार्वानम् प्रातरेव युद्धं प्रति गन्तारं सानसिं सम्भजनीयमरिष्यन्तं कैश्चिदप्यहिंसितम्। यद्वा। इन्द्रसहायानां मरुतामभाधकम् । तं रथं स्वस्तयेऽस्माकं रक्षनाय वयमारुहेम। आरोहेम॥१४॥