भरे॒ष्विन्द्रं᳚ सु॒हवं᳚ हवामहें॑हो॒मुचं᳚ सु॒कृतं॒ दैव्यं॒ जन᳚म् ।
अ॒ग्निं मि॒त्रं वरु᳚णं सा॒तये॒ भगं॒ द्यावा᳚पृथि॒वी म॒रुतः᳚ स्व॒स्तये᳚ ॥
अ॒ग्निं मि॒त्रं वरु᳚णं सा॒तये॒ भगं॒ द्यावा᳚पृथि॒वी म॒रुतः᳚ स्व॒स्तये᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
भरे᳚षु । इन्द्र᳚म् । सु॒॑हव᳚म् । ह॒वा॒म॒हे॒ । अं॒हः॒॑मुच᳚म् । सु॒॑कृत᳚म् । दैव्य᳚म् । जन᳚म् ।
अ॒ग्निम् । मि॒त्रम् । वरु᳚णम् । सा॒तये᳚ । भग᳚म् । द्यावा᳚पृथि॒वी इति᳚ । म॒रुतः᳚ । स्व॒स्तये᳚ ॥
अ॒ग्निम् । मि॒त्रम् । वरु᳚णम् । सा॒तये᳚ । भग᳚म् । द्यावा᳚पृथि॒वी इति᳚ । म॒रुतः᳚ । स्व॒स्तये᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अंहोमुचमंहसः पापस्य मोचकं सुहवं शोभनाह्वानमिन्द्रं भरेषु। भृणन्ति भर्जयन्ति विनाशयन्ति शत्रूनत्रेति भराः सङ्ग्रामाः। तेषु हवामहे। रक्षणायाह्वयामः। किञ्च सुकृतम् सुकर्माणं दैव्यं देवसम्बन्धिनमन्यं जनं चाह्वयामहे। तं जनमुद्दिशति। अग्निं मित्रं वरुणं भगं भजनीयमेतन्नामनं देवं द्यावापृथिवी द्यावापृथिव्यौ मरुतश्च सातयेऽन्नलाभाय स्वस्तयेऽविनाशाय रक्षणायाह्वयामहे॥९॥