हे अग्ने अमृताय मरणधर्मवर्जिताय तुभ्यं यो मर्त्यो मनुष्यः समिधा समिधम् । द्वितीयायाः सुपां लुलुगित्याकारः। दाशत् ददति प्रयच्छति उतवापि वा हविष्कृति। हविषां कृत् करणं यस्मिन् स हविष्कृत्। तस्मिन्यज्ञे हवींषि ददातीति शेशः। तस्य मनुष्यस्य होता देवानामाह्वाता भवसि। किञ्च त्वं दूत्यं देवान्प्रति दूतकर्म कर्तुं यासि। गच्छसि। किञ्च त्वं ब्रह्मा भूत्वास्मिन्कर्मणि युष्मभ्यमिमानि हवींषि यजमानेन प्रहितानीत्युप बृषे। उपक्रम्य ब्रवीषि। किञ्च त्वं यजसि। यजमानो भूत्वा देवेभ्यो हवींषि ददासि। किञ्च त्वं तथा पूर्वोक्तप्रकारेणाध्वरीयसि। अध्वर्युदिवाचरसि। अथवान्यं यज्ञं कर्तुमिच्छसि॥११॥