विश्व᳚स्मा अ॒ग्निं भुव᳚नाय दे॒वा वै᳚श्वान॒रं के॒तुमह्ना᳚मकृण्वन् ।
आ यस्त॒तानो॒षसो᳚ विभा॒तीरपो᳚ ऊर्णोति॒ तमो᳚ अ॒र्चिषा॒ यन् ॥
आ यस्त॒तानो॒षसो᳚ विभा॒तीरपो᳚ ऊर्णोति॒ तमो᳚ अ॒र्चिषा॒ यन् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
विश्व᳚स्मै । अ॒ग्निम् । भुव᳚नाय । दे॒वाः । वै॒श्वा॒न॒रम् । के॒तुम् । अह्ना᳚म् । अ॒कृ॒ण्व॒न् ।
आ । यः । त॒तान᳚ । उ॒षसः᳚ । वि॒॑भा॒तीः । अपो॒ इति᳚ । ऊ॒र्णो॒ति॒ । तमः᳚ । अ॒र्चिषा᳚ । यन् ॥
आ । यः । त॒तान᳚ । उ॒षसः᳚ । वि॒॑भा॒तीः । अपो॒ इति᳚ । ऊ॒र्णो॒ति॒ । तमः᳚ । अ॒र्चिषा᳚ । यन् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
देवा इन्द्रादयो विश्वस्मै भुवनाय वैश्वानरं विश्वनरहितमग्निमह्नां दिवसानां केतुं प्रज्ञापकमकृण्वन्। अकुर्वन्। यो वैश्वानरोऽग्निरुषसो विभातीर्विविधं दीप्यमाना आ ततान विस्तारयति। किञ्च सोऽयं यन्गच्छंस्तमोऽन्धकारमर्चिषा तेजसापो ऊर्णोति। अपगमयति॥१२॥