अधा᳚सु म॒न्द्रो अ᳚र॒तिर्वि॒भावाव᳚ स्यति द्विवर्त॒निर्व᳚ने॒षाट् ।
ऊ॒र्ध्वा यच्छ्रेणि॒र्न शिशु॒र्दन्म॒क्षू स्थि॒रं शे᳚वृ॒धं सू᳚त मा॒ता ॥
ऊ॒र्ध्वा यच्छ्रेणि॒र्न शिशु॒र्दन्म॒क्षू स्थि॒रं शे᳚वृ॒धं सू᳚त मा॒ता ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध᳚ । आ॒सु॒ । म॒न्द्रः । अ॒र॒तिः । वि॒भा॑वा᳚ । अव᳚ । स्य॒ति॒ । द्वि॒॑व॒र्त॒निः । व॒ने॒षाट् ।
ऊ॒र्ध्वा । यत् । श्रेणिः᳚ । न । शिशुः᳚ । दन् । म॒क्षु । स्थि॒रम् । शे॒॑वृ॒धम् । सू॒त॒ । मा॒ता ॥
ऊ॒र्ध्वा । यत् । श्रेणिः᳚ । न । शिशुः᳚ । दन् । म॒क्षु । स्थि॒रम् । शे॒॑वृ॒धम् । सू॒त॒ । मा॒ता ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अधाथासु चतसृषु दिक्षु मन्द्रो मोदमानोऽरतिर्गन्ता विभावा दीप्तिमान् द्विवर्तनिर्द्वयोर्लोकयोर्गन्ता वनेशाड्वने काष्ठानामभिभविताग्निरवस्यति। अवसन्नो भवति यागार्थम्। यच्च योऽग्निरूर्ध्वोन्मुखा श्रेणिर्न शिशुः शंसनीयः सेनेव मक्षु शीघ्रं दन् शत्रुन्दमयति तमिमं स्थिरं निश्चलं शेवृधं सुखस्य वर्धकं मातारणिः सूत। यज्ञे जनयामस॥२०॥