उ॒क्ष्णो हि मे॒ पञ्च᳚दश सा॒कं पच᳚न्ति विंश॒तिम् ।
उ॒ताहम᳚द्मि॒ पीव॒ इदु॒भा कु॒क्षी पृ᳚णन्ति मे॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
उ॒ताहम᳚द्मि॒ पीव॒ इदु॒भा कु॒क्षी पृ᳚णन्ति मे॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒क्ष्णः । हि । मे॒ । पञ्च᳚॑दश । सा॒कम् । पच᳚न्ति । विं॒श॒तिम् ।
उ॒त । अ॒हम् । अ॒द्मि॒ । पीवः᳚ । इत् । उ॒भा । कु॒क्षी इति᳚ । पृ॒ण॒न्ति॒ । मे॒ । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
उ॒त । अ॒हम् । अ॒द्मि॒ । पीवः᳚ । इत् । उ॒भा । कु॒क्षी इति᳚ । पृ॒ण॒न्ति॒ । मे॒ । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अथेन्द्रो ब्रवीति। मे मदर्थं पञ्चदश पञ्चदशसङ्ख्याकान् विंशतिं विंशतिसङ्ख्याकांश्चोक्ष्णो वृषभान् साकं सह मम भार्ययेन्द्राण्या प्रेरिता यष्टारः पचन्ति। उतापि चाहमद्मि। तान्भक्षयामि। जग्द्वा चाहं पीव इत् स्थूल एव भवामीति शेशः॥ किञ्च मे ममोभोधौ कुक्षी पृणन्ति। सोमेन पूरयन्ति यष्टारः। सोऽहमिन्द्रः सर्वस्मादुत्तरः॥१४॥