किम॒यं त्वां वृ॒षाक᳚पिश्च॒कार॒ हरि᳚तो मृ॒गः ।
यस्मा᳚ इर॒स्यसीदु॒ न्व१॒᳚र्यो वा᳚ पुष्टि॒मद्वसु॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
यस्मा᳚ इर॒स्यसीदु॒ न्व१॒᳚र्यो वा᳚ पुष्टि॒मद्वसु॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
किम् । अ॒यम् । त्वाम् । वृ॒षाक᳚पिः । च॒कार᳚ । हरि᳚तः । मृ॒गः ।
यस्मै᳚ । इ॒र॒स्यसि᳚ । इत् । ऊं॒ इति᳚ । नु । अ॒र्यः । वा॒ । पु॒ष्टि॒॑मत् । वसु᳚ । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
यस्मै᳚ । इ॒र॒स्यसि᳚ । इत् । ऊं॒ इति᳚ । नु । अ॒र्यः । वा॒ । पु॒ष्टि॒॑मत् । वसु᳚ । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वां पति हरितो हरितवर्णॊ मृगो मृगभूतोऽयं वृषाकपिः। मृगजातिर्हि वृषाकपिः। किं प्रियं चकार। अकार्षीत्। यस्मै वृषाकपये पुष्टिमत्पोषयुक्तम् वसु धनमर्यो वोदार इव स त्वं नु क्षिप्रमिरस्यसीत् प्रयच्छस्येव। य निद्रो विश्वस्मादुत्तरः॥३॥