किं सु᳚बाहो स्वङ्गुरे॒ पृथु᳚ष्टो॒ पृथु᳚जाघने ।
किं शू᳚रपत्नि न॒स्त्वम॒भ्य᳚मीषि वृ॒षाक᳚पिं॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
किं शू᳚रपत्नि न॒स्त्वम॒भ्य᳚मीषि वृ॒षाक᳚पिं॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
किम् । सु॒बा॒हो॒ इति᳚ सु॑बाहो । सु॒॑अ॒ङ्गु॒रे॒ । पृथु᳚स्तो॒ इति᳚ पृथु᳚॑स्तो । पृथु᳚॑जघने ।
किम् । शू॒र॒॑प॒त्नि॒ । नः॒ । त्वम् । अ॒भि । अ॒मी॒षि॒ । वृ॒षाक᳚पिम् । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
किम् । शू॒र॒॑प॒त्नि॒ । नः॒ । त्वम् । अ॒भि । अ॒मी॒षि॒ । वृ॒षाक᳚पिम् । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
क्रुद्धामिन्द्र उपशमयति। हे सुबाहो हे शोभनबाहो स्वङ्गुरे शोभनाङ्गुलिके पृथुष्टो पृथुकेशसङ्घाते पृथुजघने विस्तीर्णजघने शूरपत्नि वीरभार्ये हे इन्द्राणि त्वं नोऽस्मदीयं वृषाकपिं किमर्थमभ्यमीषि। अभिक्रुध्यसि। एकः किंशब्दः। यस्य पितेन्द्रोऽहं विश्वस्मादुत्तरः॥८॥