अ॒यमे᳚मि वि॒चाक᳚शद्विचि॒न्वन्दास॒मार्य᳚म् ।
पिबा᳚मि पाक॒सुत्व᳚नो॒॑भि धीर᳚मचाकशं॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पिबा᳚मि पाक॒सुत्व᳚नो॒॑भि धीर᳚मचाकशं॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒यम् । ए॒मि॒ । वि॒॑चाक᳚शत् । वि॒॑चि॒न्वन् । दास᳚म् । आर्य᳚म् ।
पिबा᳚मि । पा॒क॒॑सुत्व᳚नः । अ॒भि । धीर᳚म् । अ॒चा॒क॒श॒म् । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
पिबा᳚मि । पा॒क॒॑सुत्व᳚नः । अ॒भि । धीर᳚म् । अ॒चा॒क॒श॒म् । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अथेन्द्रो ब्रवीति। विचाकशत् पश्यन्यजमानान् दासमुपक्षपयितारमसुरमार्यमपि च विचिन्वन् पृथक्कुर्वन्नयमहमिन्द्र एमि। यज्ञं प्रति गच्छामि। यज्ञं गत्वा च पाकसुत्वनः। पचतिति पाकः। सुनोतिति सुत्वा। हविषां पक्तुः सोमस्याभिषोतुर्यजमानस्य पाकेन विपक्वेन मनसा सोमस्याभिषोतुर्वा यजमानस्य सम्बन्धिनं सोमं पिबामि। तथा धीरं धीमन्तं यजमानमभ्यचाकशम् । अभिपश्याम्मि। योऽहमिन्द्रो विश्वस्मादुत्तरः॥१९॥