उ॒वे अ᳚म्ब सुलाभिके॒ यथे᳚वा॒ङ्ग भ᳚वि॒ष्यति᳚ ।
भ॒सन्मे᳚ अम्ब॒ सक्थि᳚ मे॒ शिरो᳚ मे॒ वी᳚व हृष्यति॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
भ॒सन्मे᳚ अम्ब॒ सक्थि᳚ मे॒ शिरो᳚ मे॒ वी᳚व हृष्यति॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒वे । अ॒म्ब॒ । सु॒ला॒भि॒के॒ । यथा᳚॑इव । अ॒ङ्ग । भ॒वि॒ष्यति᳚ ।
भ॒सत् । मे॒ । अ॒म्ब॒ । सक्थि᳚ । मे॒ । शिरः᳚ । मे॒ । वि॑इ᳚व । हृ॒ष्य॒ति॒ । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
भ॒सत् । मे॒ । अ॒म्ब॒ । सक्थि᳚ । मे॒ । शिरः᳚ । मे॒ । वि॑इ᳚व । हृ॒ष्य॒ति॒ । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
एवमिन्द्राण्या शप्तो वृषाकपिर्ब्रविति। उवे इति सम्बोधनार्थो निपातः। हे अम्ब मातः सुलाभिके शोभनलाभे त्वया यथैव येन प्रकारेणैवोक्तं तथैव तदङ्ग क्षिप्रं भविष्यति। भवतु। किमनेन त्वदनुप्रीतिकारिणा ग्रहेण मम प्रयोजनम्। किञ्च मे मम पितुस्त्वदीयो भसद्भग उपयुज्यताम्। किञ्च मम पितुस्त्वदीयं सक्थि चोपयुज्यताम्। किञ्च मे मम पितरमिन्द्रं त्वदीयं शिरश्च प्रियालापेन वीव यथा कोकिलादिः पक्षी तद्वद्धृष्यति। हर्षयतु। मम पितेन्द्रो विश्वस्मादुत्तरः॥७॥