अ॒वीरा᳚मिव॒ माम॒यं श॒रारु᳚र॒भि म᳚न्यते ।
उ॒ताहम᳚स्मि वी॒रिणीन्द्र᳚पत्नी म॒रुत्स᳚खा॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
उ॒ताहम᳚स्मि वी॒रिणीन्द्र᳚पत्नी म॒रुत्स᳚खा॒ विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒वीरा᳚म्॑इव । माम् । अ॒यम् । श॒रारुः᳚ । अ॒भि । म॒न्य॒ते॒ ।
उ॒त । अ॒हम् । अ॒स्मि॒ । वी॒रिणी᳚ । इन्द्र᳚॑पत्नी । म॒रुत्॑स᳚खा । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
उ॒त । अ॒हम् । अ॒स्मि॒ । वी॒रिणी᳚ । इन्द्र᳚॑पत्नी । म॒रुत्॑स᳚खा । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
पुनरिन्द्रमिन्द्राणी ब्रवीति। शरारुर्घातुको मृगोऽयम् वृषाकपिर्मामिन्द्राणीमवीरामिवाभि मन्यते। विजानाति। उतापि चेन्द्रपत्नीन्द्रस्य भार्याहमिन्द्राणी वीरिणी पुत्रवती मरुत्सखा मरुद्भिर्युक्ता चास्मि। भवामि। यस्या मम पतिरिन्द्रो विश्वस्मादुत्तरः॥९॥