यमि॒मं त्वं वृ॒षाक᳚पिं प्रि॒यमि᳚न्द्राभि॒रक्ष᳚सि ।
श्वा न्व᳚स्य जम्भिष॒दपि॒ कर्णे᳚ वराह॒युर्विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
श्वा न्व᳚स्य जम्भिष॒दपि॒ कर्णे᳚ वराह॒युर्विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यम् । इ॒मम् । त्वम् । वृ॒षाक᳚पिम् । प्रि॒यम् । इ॒न्द्र॒ । अ॒भि॒॑रक्ष᳚सि ।
श्वा । नु । अ॒स्य॒ । ज॒म्भि॒ष॒त् । अपि᳚ । कर्णे᳚ । व॒रा॒ह॒॑युः । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
श्वा । नु । अ॒स्य॒ । ज॒म्भि॒ष॒त् । अपि᳚ । कर्णे᳚ । व॒रा॒ह॒॑युः । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वं प्रियमिष्तम् पुत्रं यमिमं वृषाकपिमभिरक्षसि परिपालयसि अस्यैनम् वृषाकपिम् । द्वितीयार्थे षष्ठी। मराहयुर्वराहमिच्छञ्श्वानु क्षिप्रं बिंभिषत्। भक्षयतु। अपि च कर्णे ग्रुह्णात्विति शेषः। श्वानो हि वराहमिच्छन्ति। सिद्धमन्यत्॥४॥