वृ॒ष॒भो न ति॒ग्मशृ᳚ङ्गो॒॑न्तर्यू॒थेषु॒ रोरु᳚वत् ।
म॒न्थस्त᳚ इन्द्र॒ शं हृ॒दे यं ते᳚ सु॒नोति᳚ भाव॒युर्विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
म॒न्थस्त᳚ इन्द्र॒ शं हृ॒दे यं ते᳚ सु॒नोति᳚ भाव॒युर्विश्व᳚स्मा॒दिन्द्र॒ उत्त᳚रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वृ॒ष॒भः । न । ति॒ग्म॑शृ᳚ङ्गः । अ॒न्तः । यू॒थेषु᳚ । रोरु᳚वत् ।
म॒न्थः । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । शम् । हृ॒दे । यम् । ते॒ । सु॒नोति᳚ । भा॒व॒युः । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
म॒न्थः । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । शम् । हृ॒दे । यम् । ते॒ । सु॒नोति᳚ । भा॒व॒युः । विश्व᳚स्मात् । इन्द्रः᳚ । उत्॑त᳚रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अथेन्द्राणी ब्रविति। तिग्मशृङ्गस्तीक्ष्णशृङ्गो वृषभो न यथा वृषभो यूथेषु गोसङ्घेष्वन्तर्मध्ये रोरुवच्छब्दम् कुर्वन् गा आभिरमयति तथा हे इन्द्र त्वं मामभिरमयेति शेषः। किञ्च हे इन्द्र ते तव हृदे हृदयाय मन्थो दध्नो मथनवेलायाम् शब्दं कुर्वञ्शं शङ्करो भवत्विति शेषः। किञ्च ते तुभ्यम् यं सोमं भावयुर्भावमिच्छन्तीन्द्राणी सुनोति आभिषुणोति सोपि शङ्करो भवत्वित्यर्थः। मम पतिरिन्द्रो विश्वस्मादुत्तरः॥१५॥