वैउ इत्येतैव वृजने संग्रामे मां युद्धार्थमुपस्थितं संतं न वायरयन्ते केचिन्निवारयितुं समर्थान भवन्ति अहं यत्कर्म मनस्ये मनसा कर्तुमिच्छामि पर्वतासः अतितरणक्षमाहिम- वदादयोगिरयः तत्कर्म मनसा सोढुं न शक्नुवन्तीत्यर्थः । किञ्च ममेन्द्रस्य स्वनात् शब्दादेव कृधुकर्णोनामासुरः यद्वा कृधुकर्णोनामासुरः यद्वा कृधुकर्णोह्र्स्वकर्णः मंदश्रवणेन्द्रियोबधिरः स्थावरापिपीलिकादिरपि भयाते बिभेति । अपिच एवेत् एवमेव कृधुकर्णवत् अनुद्यून् प्र- तिदिनमित्यर्थः किरणः अन्तर्णीतमत्वर्थमेतत् किरणवान्रश्मिवानादित्यः समेजात् सम्यक् कंपते चलति नियमेन प्रयातीत्यर्थः ॥ ५ ॥